ΔΕΘ 2026 - Ψίχουλα στους εργαζομένους και προνόμια στο κεφάλαιο - Όλες και όλοι στη στάση εργασίας16.09

 

Οι εξαγγελίες του Πρωθυπουργού στη ΔΕΘ παρουσιάστηκαν, για ακόμη μία χρονιά, ως «μέρισμα ανάπτυξης» προς την κοινωνία. Πίσω όμως από το κυβερνητικό αφήγημα της «ισχυρής οικονομίας» βρίσκεται μια «ανάπτυξη» που δεν φτάνει στους εργαζομένους, για την ακρίβεια χτίστηκε ξανά στις πλάτες μας. Την περίοδο 2019–2025 ο πραγματικός μισθός μειώθηκε κατά 4%, ενώ η αγοραστική δύναμη των Ελλήνων υποχώρησε φέρνοντας τη χώρα στην τελευταία θέση της ΕΕ, μαζί με τη Βουλγαρία. Το περιβόητο «μέρισμα ανάπτυξης» των 2,2 δισ. ευρώ είναι ένα μικρό μέρος όσων αφαιρούνται από τους εργαζομένους μέσω της άδικης έμμεσης φορολογίας, της ακρίβειας και της συμπίεσης των μισθών. Πίσω από τα μεγάλα λόγια και τη δημιουργική αριθμητική βρίσκεται η γνωστή κυβερνητική συνταγή: περιορισμένες και καθυστερημένες παροχές σε εργαζομένους και συνταξιούχους, φορολογικές διευκολύνσεις και κίνητρα για τις μεγάλες επιχειρήσεις, φαραωνικές δαπάνες για εξοπλισμούς.

Για τους δημοσίους υπαλλήλους εξαγγέλθηκε επίδομα Χριστουγέννων 500 ευρώ μικτά, περίπου 350 ευρώ καθαρά ή λιγότερα από 30 ευρώ τον μήνα, με πρώτη καταβολή τον Δεκέμβριο του 2027, δηλαδή «ψηφίστε με και βλέπουμε»... Παράλληλα, οι δημόσιοι υπάλληλοι αναμένεται να λάβουν τις μικρές οριζόντιες αυξήσεις που θα προκύψουν από τις αναπροσαρμογές του κατώτατου μισθού το 2027 και το 2028, τις οποίες για άλλη μια φορά θα καταπιεί ο πληθωρισμός.

Εδώ και δεκατέσσερα χρόνια οι δημόσιοι υπάλληλοι στερούνται τον 13ο και τον 14ο μισθό, πέρα από τις μνημονιακές περικοπές των αποδοχών, την κατάργηση άλλων επιδομάτων και παροχών και το πάγωμα της μισθολογικής εξέλιξης. Οι περικοπές αυτές επιβλήθηκαν ως «έκτακτα» μέτρα αλλά παραμένουν στο ακέραιο, παρότι η κυβέρνηση διακηρύσσει εδώ και χρόνια ότι η χώρα έχει βγει από την ενισχυμένη εποπτεία, η οικονομία αναπτύσσεται και τα δημόσια οικονομικά έχουν επιστρέψει στην κανονικότητα. Απέναντι σε αυτές τις απώλειες, η κυβέρνηση αντιπαραθέτει φιλοδωρήματα που σε καμία περίπτωση δεν τις αποκαθιστούν, αλλά, στην καλύτερη περίπτωση, θα αναπληρώσουν μικρό μέρος της αγοραστικής δύναμης που θα έχει χαθεί μέχρι να καταβληθούν. Μιλάμε ξεκάθαρα για εμπαιγμό.

Παράλληλα με τη φτωχοποίηση των δημοσίων υπαλλήλων, η κυβέρνηση οικοδομεί το δικό της «νέο Δημόσιο». Το νομοσχέδιο του Υπουργείου Εσωτερικών για το νέο βαθμολόγιο, την αξιολόγηση και την επιλογή προϊσταμένων συνδέει ακόμη στενότερα την υπηρεσιακή εξέλιξη με την αξιολόγηση, την «υψηλή απόδοση», τις πιστοποιήσεις και την πειθαρχική συμμόρφωση. Η ψηφιακή κάρτα εργασίας και, ακόμα χειρότερα, η δυνατότητα εγκατάστασης συστημάτων βιομετρικής ταυτοποίησης συμπληρώνουν ένα σύστημα διαρκούς μέτρησης, κατάταξης και επιτήρησης των εργαζομένων.

Στην ίδια κατεύθυνση εντάσσεται και η κυβερνητική επιδίωξη για αναθεώρηση της συνταγματικής προστασίας της μονιμότητας. Στόχος είναι μια Δημόσια Διοίκηση βαθιά ιεραρχική, ανταγωνιστική και πειθαρχημένη στις εκάστοτε κυβερνητικές προτεραιότητες και στη λογική του ιδιωτικού management, όχι μια ανεξάρτητη διοίκηση, θεματοφύλακας του δημόσιου συμφέροντος.

Για εμάς που εργαζόμαστε στο Υπουργείο Εργασίας, στην Επιθεώρηση Εργασίας και στο Υπουργείο Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας, η αντίφαση είναι εντονότερη. Καλούμαστε να υπηρετήσουμε την προστασία της εργασίας, της κοινωνικής ασφάλισης και των ευάλωτων κοινωνικών ομάδων, την ώρα που η κυβερνητική πολιτική υποσκάπτει ότι έχει απομείνει από τα εργασιακά δικαιώματα και το κοινωνικό κράτος. Και καλούμαστε να το κάνουμε με υπηρεσίες υποστελεχωμένες και εργαζομένους κακοπληρωμένους, εξαντλημένους και προσεχώς, αν όχι ήδη, φοβισμένους.

Το Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης θα κληθεί να υλοποιήσει τις «γενναιόδωρες» κυβερνητικές υποσχέσεις, δηλαδή τη διπλή αύξηση του κατώτατου μισθού (δηλαδή δύο αυξήσεις εντός του 2027, αρχές και τέλη)  στον ιδιωτικό τομέα και τη μείωση των ασφαλιστικών εισφορών. Μέτρα που δεν καλύπτουν ούτε στο ελάχιστο την αύξηση των τιμών, το κόστος στέγασης και ενέργειας. Η μείωση των ασφαλιστικών εισφορών κατά μισή μονάδα παρουσιάζεται ως αύξηση εισοδήματος, ενώ περιορίζει πόρους από την κοινωνική ασφάλιση και απαλλάσσει εκ νέου την εργοδοσία από μέρος του κόστους εργασίας. Η υποστελεχωμένη Επιθεώρηση Εργασίας καλείται να διαχειριστεί την εργασιακή ζούγκλα στον ιδιωτικό τομέα των ανεξέλεγκτων ωραρίων εργασίας και των πολλαπλασιαζόμενων εργατικών ατυχημάτων. Το Υπουργείο Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας λειτουργεί ως διανομέας επιδομάτων ελεημοσύνης και ως πλασιέ των εργολάβων που θα συμπράξουν δήθεν για να αποκτήσει η χώρα κοινωνική κατοικία αντί να εστιάζει στην εξάλειψη των αιτιών που προκαλούν φτώχεια και κοινωνική ανισότητα.

Το πραγματικό κυβερνητικό «κοινωνικό όραμα» συμπύκνωσε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, προτείνοντας να περιοριστεί το επίδομα ανεργίας στους δύο μήνες. Το επίδομα ανεργίας δεν είναι ελεημοσύνη, αλλά ασφαλιστικό και ανταποδοτικό δικαίωμα, χρηματοδοτούμενο από τις εισφορές των εργαζομένων. Μια τέτοια πρόταση, όταν διατυπώνεται δημόσια από τον κυβερνητικό εκπρόσωπο, δεν είναι απλώς μια αθώα προσωπική σκέψη. Αποτυπώνει μια πολιτική αντίληψη που αντιμετωπίζει τον άνεργο ως φυγόπονο και το δικαίωμά του στην προστασία ως περιττό οικονομικό βάρος.

Η κυβερνητική πολιτική έχει σαφή ταξική κατεύθυνση. Για τους εργαζομένους προβλέπει κυνηγητό για το μπόνους και τη θέση ευθύνης, αξιολόγηση και πειθαρχία. Για τις επιχειρήσεις προβλέπει φορολογικές ελαφρύνσεις, μειωμένες εισφορές και επενδυτικά κίνητρα. Τα κέρδη παρουσιάζονται ως προϋπόθεση της κοινωνικής ευημερίας, ενώ οι μισθοί, οι συντάξεις, η υγεία και ασφάλεια και τα δημόσια αγαθά και υπηρεσίες αντιμετωπίζονται ως δημοσιονομικό κόστος.

Διεκδικούμε:

·         αυξήσεις στους μισθούς και στις συντάξεις με βάση τις πραγματικές ανάγκες διαβίωσης,

·         επαναφορά του 13ου και του 14ου μισθού,

·         μείωση του χρόνου εργασίας,

·         Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα,

·         καμία αναθεώρηση της συνταγματικής προστασίας της μονιμότητας,

·         στελέχωση των υπηρεσιών με μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού,

·         δημόσιες υπηρεσίες που θα υπηρετούν τις κοινωνικές ανάγκες,

·         επαναφορά των ιδιωτικοποιημένων υπηρεσιών στο Δημόσιο,

·         απόσυρση των αυταρχικών και τιμωρητικών ρυθμίσεων για την αξιολόγηση, την πειθαρχική επιτήρηση και τα βιομετρικά συστήματα,

·         Stop στους εξοπλισμούς και το μιλιταρισμό.

Συναδέλφισσες και συνάδελφοι,

Η ΑΔΕΔΥ κήρυξε στάση εργασίας στις 16 Σεπτεμβρίου, ημέρα της 2^ης ψηφοφορίας για τη συνταγματική αναθεώρηση. Θα έπρεπε αυτή η κινητοποίηση να έχει προκηρυχθεί πολύ πιο πριν, ώστε να έχει χρόνο να δουλευτεί. Είναι όμως ένα βήμα στο πλαίσιο των αγωνιστικών δράσεων που πρέπει να αναπτύξουμε, και πρέπει να το κάνουμε, να συνεχίσουμε δίνοντας τις δικές μας απαντήσεις, στις συνεχιζόμενες επιθέσεις που δεχόμαστε.

 

Όλες και όλοι στη στάση εργασίας που προκήρυξε η ΑΔΕΔΥ

Τετάρτη 16/09/2026

(από τις 12:00 ως τη λήξη του ωραρίου)

Συγκέντρωση διαμαρτυρίας στο Σύνταγμα στις 13:00